Samba (taniec towarzyski)

Samba towarzyska to żywy, przemieszczający się taniec latynoamerykański, zaadaptowany z muzyki i tańców Brazylii. Jest drugim tańcem programu latynoamerykańskiego, w którym pary okrążają parkiet z charakterystycznym sprężynującym ruchem i szybkimi, synkopowanymi rytmami.

W skrócie

Style

Tańce latynoamerykańskie (International Latin)

Metrum

2/4

Tempo

50–52 taktów na minutę (100–104 uderzeń) · przepisy WDSF 50 taktów na minutę (100 uderzeń) · regulamin NDCA WDSF podaje zakres tempa dla każdego tańca międzynarodowego. NDCA podaje jedną wartość dla każdego wymienionego tańca i pozwala dyrektorowi muzycznemu zmienić ją o jeden takt na minutę (o dwa w tańcach Nightclub). Tam, gdzie żadna z organizacji nie podaje tempa, zakres jest typowy, a nie wiążący.

Trzymanie

Układ zamknięty i otwarty

Klasy turniejowe

Sylabus Bronze, Silver i Gold, następnie klasy Open i Championship, dla par amatorskich, zawodowych i Pro/Am

Pochodzenie

Bahia i Rio de Janeiro, Brazylia Koniec XIX wieku; sylabus towarzyski 1947

Samba wyrosła pod koniec XIX wieku w afrobrazylijskich społecznościach, niosąc zachodnioafrykańskie tradycje muzyczne i wiejskie tańce w kręgu z Bahii do Rio de Janeiro. W Rio muzyka przyjęła miejski kształt na początku XX wieku, a samba zarejestrowana w 1916 i wydana w 1917 roku jest powszechnie uważana za przełomowe nagranie gatunku, choć badacze spierają się, czy naprawdę była pierwsza.

Wczesna samba z Rio była blisko związana z maxixe, brazylijskim tańcem par, który przed pierwszą wojną światową dotarł już do Paryża i Nowego Jorku. W latach 30. i 40. radio, nagrania i film zaniosły sambę za granicę; piosenkarka i gwiazda filmowa Carmen Miranda wiele zrobiła, by rozsławić ją w Stanach Zjednoczonych.

Nauczyciele tańca towarzyskiego zbudowali następnie taniec w parze do tej muzyki. Gdy ISTD utworzyło w 1947 roku sekcję latynoamerykańską i amerykańską, jej pierwszy sylabus zawierał brazylijską sambę, a wersja towarzyska stale się od tego czasu rozwijała. Bardzo różni się od samby tańczonej na karnawale w Rio i od samby de gafieira, brazylijskiego towarzyskiego tańca par. O tym, jak dołączyła do programu latynoamerykańskiego, opowiada historia DanceSportu.

Samba jest jasna, świąteczna i najbardziej wędrowna z tańców latynoamerykańskich, porusza się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara po sali wzdłuż linii tańca. Jej znakiem rozpoznawczym jest samba bounce: miękkie, ciągłe uginanie i prostowanie kolan i kostek, z biodrami lekko kołyszącymi się do przodu i do tyłu, które utrzymuje wysokość ciała prawie na stałym poziomie, podczas gdy nogi pracują pod spodem.

Rytmicznie to najbardziej zróżnicowany taniec latynoamerykański. Wiele figur używa liczenia 1 a 2, gdzie „a” to krok na ćwierć uderzenia wciśnięty przed 2, a inne używają kroków wolnych, szybkich lub biegów. Ta synkopa, połączona z bounce, nadaje sambie jej toczący się, karnawałowy charakter.

Podstawowe liczenie

1 a 2

Metrum

2/4

Tempo

50–52 taktów na minutę (100–104 uderzeń) · przepisy WDSF 50 taktów na minutę (100 uderzeń) · regulamin NDCA

Trzymanie

Układ zamknięty i otwarty

Przepisy turniejowe WDSF ustalają tempo samby na 50–52 takty na minutę. Ponieważ każdy takt ma dwa uderzenia, to 100–104 uderzenia na minutę. W najczęstszym rytmie pierwszy krok zajmuje trzy czwarte uderzenia, „a” ćwierć, a krok na 2 pełne uderzenie. Niektóre figury, jak Voltas, łączą kilka takich grup, a inne używają liczenia wolnego i szybkiego.

Pary tańczą w zamkniętym układzie, w pozycjach promenadowej i kontrpromenadowej oraz w prawej pozycji cienia (shadow), w której oboje partnerzy patrzą w tę samą stronę na tę samą nogę. Sędziowie oceniają naturalny, niewymuszony bounce, dokładną rytmikę ćwierć uderzeń, przemieszczanie się po parkiecie i wyraźny kontrast między rytmami. NDCA wymienia sambę także wśród tańców Nightclub, ale opisana tu wersja to ta z tańców latynoamerykańskich.

Figury podstawowe

• Basic Movement
• Whisks
• Samba Walks
• Rhythm Bounce
• Volta
• Traveling Bota Fogos
• Criss Cross Bota Fogos
• Reverse Turn
• Corta Jaca
• Closed Rocks

Nazwy figur podajemy tak, jak zapisują je sylabusy, po angielsku.

Samba jest jednym z pięciu tańców latynoamerykańskich. Według przepisów WDSF kolejność w tańcach latynoamerykańskich to samba, cha-cha-cha, rumba, paso doble i jive; turnieje NDCA w Stanach Zjednoczonych na pierwszym miejscu wymieniają cha cha. Tańczy się ją na każdym poziomie od Bronze po Open, w parach amatorskich, zawodowych i Pro/Am; zobacz klasy i kategorie. W American Rhythm nie ma samby, więc w Stanach Zjednoczonych pojawia się w turniejach tańców latynoamerykańskich, a na niektórych imprezach w kategoriach Nightclub.

Sambę towarzyską tańczy się na imprezach szkół tańca i wieczorach praktyki latynoamerykańskiej, choć rzadziej niż cha cha czy rumbę, bo potrzebuje miejsca do przemieszczania się. Poza salą taneczną brazylijską sambę w jej wielu formach tańczy się na karnawale, w szkołach samby i w brazylijskich klubach, a samba de gafieira jest odrębnym towarzyskim tańcem par.

1. Najpierw naucz się samego bounce, stojąc w miejscu do muzyki, zanim dodasz jakiekolwiek kroki.

2. Utrzymuj bounce w kolanach i kostkach, nie w ramionach, aby głowa pozostawała na stałej wysokości.

3. Licz na głos: 1 a 2. „A” jest bardzo krótkie, więc zrób z niego szybki, lekki krok.

4. W Voltas i Bota Fogos rób małe kroki; duże kroki uniemożliwiają utrzymanie rytmu przy 50 taktach na minutę.

5. Wykorzystaj całą salę. Samba ma się przemieszczać wzdłuż linii tańca.

Sambę towarzyską tańczy się do jasnej muzyki w metrum dwie czwarte z mocną, napędzającą sekcją perkusyjną: brazylijskiej sambie i samba-enredo, latynoskiego popu z rytmem samby oraz żywych utworów popowych lub tanecznych zaaranżowanych na turniej. Rytm powinien mieć wyraźnie brazylijski charakter.

• Cha cha

  Cha cha wyjaśnione: kubańskie początki, oficjalne tempa turniejowe, dlaczego w tańcach latynoamerykańskich i w Rhythm zaczyna się na 2 oraz różnice w trzymaniu i figurach.

• Rumba

  Rumba wyjaśniona: kubańskie korzenie, oficjalne tempa turniejowe, dlaczego rumba międzynarodowa zaczyna się na 2, a amerykańska używa kwadratu wolny, szybki, szybki.

• Jive

  Jive towarzyski wyjaśniony: korzenie w swingu, tempo WDSF 42–44 takty na minutę, podstawowy rock i chassé oraz porównanie z East Coast Swing.

• Merengue

  Merengue, narodowy taniec Dominikany: sporne historie pochodzenia, marszowa podstawa, typowe tempo, figury i miejsca, gdzie się je tańczy.

• Paso doble

  Paso doble wyjaśnione: hiszpańska muzyka marszowa, francuskie korzenie w tańcu towarzyskim, tempo WDSF 60–62 takty na minutę, akcenty muzyczne i pierwsze figury.

1. WDSF Competition Rules 2026, Rule E.3 Music (tempo table)
2. NDCA Rule Book, July 2026: Section IX (approved dances and tempi) and Appendix 1 International Samba figures
3. ISTD: Latin American faculty history (1947 syllabus, Brazilian Samba)
4. Wikipedia: Samba (Brazilian music and dance history)
5. Wikipedia: Samba (ballroom dance), citing ISTD and WDC technique books

Na czym oparto tę stronę. DanceFlow nie jest powiązany z żadną z tych organizacji, nie jest przez nie popierany ani zatwierdzany.

Ostatnio sprawdzono ze źródłami: 3 listopada 2026.

Uczysz tego tańca lub prowadzisz w nim zajęcia?

DanceFlow planuje lekcje, zajęcia i rundy treningowe oraz trzyma w jednym miejscu figury i postępy każdego ucznia.