Lindy hop

Lindy hop to pierwotny taniec swingowy, który narodził się w afroamerykańskich społecznościach w Harlemie w Nowym Jorku pod koniec lat 20. Jest energiczny, figlarny i w dużej mierze improwizowany, tańczony do swingującego jazzu, a dziś tańczy się go towarzysko w miastach na całym świecie.

W skrócie

Style

Swing

Metrum

4/4

Tempo

około 30–55 taktów na minutę (120–220 uderzeń), typowo WDSF podaje zakres tempa dla każdego tańca międzynarodowego. NDCA podaje jedną wartość dla każdego wymienionego tańca i pozwala dyrektorowi muzycznemu zmienić ją o jeden takt na minutę (o dwa w tańcach Nightclub). Tam, gdzie żadna z organizacji nie podaje tempa, zakres jest typowy, a nie wiążący.

Trzymanie

Układ zamknięty i otwarty

Klasy turniejowe

Turnieje na imprezach swingowych (Jack and Jill, stałe pary, układy), zwykle według poziomów

Pochodzenie

Harlem, Nowy Jork Koniec lat 20. XX wieku

Lindy hop wyrósł w harlemskich salach tanecznych pod koniec lat 20., czerpiąc z charlestona, stepu, breakawayu i innych tańców jazzowych tamtych czasów. Jego najsłynniejszym domem było Savoy Ballroom na Lenox Avenue, otwarte w marcu 1926 roku, które przyjmowało tancerzy bez względu na rasę i zamknięto w 1958 roku.

Relacje o nazwie różnią się. Powszechnie mówi się, że tancerz George (Shorty) Snowden nazwał go w 1928 roku, w czasie harlemskiego maratonu tanecznego, na cześć przelotu Charlesa Lindbergha przez Atlantyk w 1927 roku, który gazety nazywały hop. Inne relacje wskazują, że tańce o podobnych nazwach pojawiały się już w 1927 roku, a hop było istniejącym słowem na taniec.

W latach 30. zespoły takie jak Whitey's Lindy Hoppers zaniosły taniec na scenę i do filmu. Frankie Manning (1914–2009), jeden z czołowych tancerzy i choreografów zespołu, uchodzi za autora pierwszego air stepu w lindy hop, ruchu przez plecy, w 1935 roku. Po drugiej wojnie światowej taniec zbladł, a odrodzenie od lat 80. w Szwecji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych sprowadziło Manninga i innych pierwotnych tancerzy z powrotem do nauczania.

Lindy hop jest osadzony w ziemi i atletyczny, ze swobodną, pulsującą sprężystością i dużą dawką improwizacji. Partnerzy otwierają się i wracają do siebie, a jeden utwór może przechodzić między bliskim prowadzeniem, solowymi krokami jazzowymi i wariacjami charlestona. Daje poczucie rozmowy: oboje partnerzy reagują na zespół i na siebie nawzajem.

Znakiem rozpoznawczym jest swingout, ośmiouderzeniowy ruch, w którym partnerka zostaje przyciągnięta, obrócona wokół prowadzącego i odesłana z powrotem. Łączy kroki potrójne, rock step i rozciągliwe połączenie, a duża część charakteru tańca bierze się z tego, jak tancerze frazują go z muzyką.

Podstawowe liczenie

1, 2, 3 i 4, 5, 6, 7 i 8

Metrum

4/4

Tempo

około 30–55 taktów na minutę (120–220 uderzeń), typowo

Trzymanie

Układ zamknięty i otwarty

Lindy hop nie ma obowiązującego tempa. Tancerze towarzyscy zwykle lubią go od około 120 uderzeń na minutę do około 220, z szybszymi utworami dla doświadczonych tancerzy i na turnieje. Większość wzorów ma osiem uderzeń i jest swobodnie mieszana ze sześciouderzeniowymi wzorami z tej samej rodziny co East Coast Swing.

Tancerze często mówią raczej o stylach niż o zasadach: styl Savoy nazwano od harlemskiej sali balowej, a styl Hollywood kojarzy się z tancerzami pracującymi w filmowych studiach Los Angeles. Air stepy, w których tancerz odrywa się od podłogi, to ruchy pokazowe, które trzyma się z dala od zatłoczonych parkietów towarzyskich.

Figury podstawowe

• Swingout
• Lindy Circle
• Tuck Turn
• Sugar Push
• Texas Tommy
• Send Out
• Side-by-Side Charleston
• Tandem Charleston

Nazwy figur podajemy tak, jak zapisują je sylabusy, po angielsku.

Lindy hop nie należy do sylabusa tańca towarzyskiego. Jego najbliższymi krewnymi w tańcu towarzyskim są East Coast Swing w American Rhythm i jive w tańcach latynoamerykańskich. Lindy hop ma własną scenę turniejową na imprezach swingowych, w tym turnieje Jack and Jill z losowymi partnerami, turnieje stałych par i choreografowane układy. O stronie tańca towarzyskiego przeczytasz w historii turniejowego tańca towarzyskiego.

Lindy hop tańczy się na wieczorach swingowych, zajęciach i weekendowych festiwalach w wielu miastach, często do muzyki na żywo. Duże obozy i wymiany przyciągają tancerzy z wielu krajów, a lokalne sceny zwykle prowadzą serie dla początkujących, które uczą swingoutu w ciągu kilku tygodni.

1. Naucz się najpierw podstawowego rytmu, dwóch kroków i jednego potrójnego, a potem dojdź do ośmiouderzeniowego swingoutu.

2. Trzymaj się nisko i rozluźnij kolana. Lindy hop tańczy się „w podłogę”, a nie na palcach.

3. Utrzymuj ramię połączone, ale miękkie, aby swingout niósł pęd, a nie mięśnie.

4. Naucz się trochę solo jazzu i charlestona. Ułatwiają i umuzykalniają taniec w parze.

5. Air stepy zachowaj na zajęcia i występy z wyszkolonym partnerem; nie należą na parkiet towarzyski.

Lindy hop tańczy się do swingującego jazzu: swingu big bandów z lat 30. i 40., jazzu małych składów, jump bluesa i współczesnych zespołów grających w tej samej stylistyce. Muzyka powinna swingować, z kołyszącym, nierównym feelingiem ósemek, a tempa sięgają od swobodnych po bardzo szybkie.

• East Coast Swing

  East Coast Swing wyjaśniony: korzenie w lindy hop, tempo turniejowe w American Rhythm, podstawa z krokiem potrójnym, kluczowe figury i miejsca, gdzie się go tańczy.

• West Coast Swing

  West Coast Swing wyjaśniony: swing w slocie z Kalifornii, typowe tempa, sugar push i anchor step, poziomy punktowe WSDC i miejsca, gdzie się go tańczy.

• Jive

  Jive towarzyski wyjaśniony: korzenie w swingu, tempo WDSF 42–44 takty na minutę, podstawowy rock i chassé oraz porównanie z East Coast Swing.

1. Frankie Manning Foundation, Biography
2. Wikipedia, Lindy Hop
3. Wikipedia, Savoy Ballroom
4. World Swing Dance Council, The Evolution of West Coast Swing (2015)

Na czym oparto tę stronę. DanceFlow nie jest powiązany z żadną z tych organizacji, nie jest przez nie popierany ani zatwierdzany.

Ostatnio sprawdzono ze źródłami: 3 listopada 2026.

Uczysz tego tańca lub prowadzisz w nim zajęcia?

DanceFlow planuje lekcje, zajęcia i rundy treningowe oraz trzyma w jednym miejscu figury i postępy każdego ucznia.